Instalacja

Wymagania

Program jest darmowy i nie wymaga konta. Macy z procesorem Intel nie są obsługiwane. FFmpeg jest potrzebny tylko do konwersji wideo — jak go zainstalować. Do synchronizacji w sieci lokalnej może być potrzebna zgoda systemu albo otwarcie portów w zaporze — sieć lokalna.

macOS

Pobranie i instalacja

1. Pobierz obraz FlyingFiles-1.7.4.dmg przyciskiem na stronie programu.

2. Otwórz pobrany plik — w Finderze pojawi się okno z programem FlyingFiles.

3. Uruchom FlyingFiles z tego okna. Przy pierwszym uruchomieniu macOS zapyta, czy na pewno otworzyć program pobrany z internetu — kliknij Otwórz.

4. Program zapyta: „FlyingFiles działa z obrazu dysku. Zainstalować go w Programach użytkownika?” Kliknij Tak.

5. FlyingFiles skopiuje się do katalogu ~/Applications (Programy na Twoim koncie) i uruchomi się ponownie już z nowego miejsca. Obraz możesz teraz wysunąć i usunąć.

Wskazówka: Program jest podpisany certyfikatem Developer ID i notaryzowany przez Apple, dlatego system nie ostrzega przed nim — pyta tylko raz, czy otworzyć program pobrany z internetu. Jeśli system napisze, że program pochodzi od niezidentyfikowanego dewelopera albo jest uszkodzony, nie obchodź tego — napisz do nas, bo znaczy to, że coś jest nie tak z plikiem.

Dlaczego ~/Applications, a nie /Applications

Katalog /Applications jest wspólny dla całego komputera i macOS pozwala podmieniać w nim programy tylko administratorowi. Program zainstalowany tam prosiłby o hasło administratora przy każdej aktualizacji. W ~/Applications aktualizacje przechodzą bez pytań, a program nadal znajdziesz w Spotlight i na liście aplikacji.

Jeśli wcześniej przeciągnąłeś FlyingFiles do /Applications, program działa, ale sam się stamtąd nie przeniesie. Zamknij go i przeciągnij w Finderze do katalogu Applications w swoim katalogu domowym. Jeśli takiego katalogu nie ma, utwórz go. System może poprosić o hasło.

Aktualizacja

Od wersji 1.5.0 program sam sprawdza na nci.pl, czy jest nowa wersja, za każdym razem, gdy go uruchamiasz. Pyta tylko wtedy, gdy nowa wersja jest dostępna. Sprawdzić możesz też w każdej chwili:

1. Wybierz Pomoc → Sprawdź aktualizacje….

2. Program sprawdzi na nci.pl, czy jest nowa wersja. Jeśli jest, zapyta: „Dostępna jest wersja X (masz Y). Pobrać i zainstalować teraz?”.

3. Po kliknięciu Tak otwiera się okno z paskiem postępu: najpierw „Pobieranie aktualizacji: X%”, potem „Instalowanie aktualizacji…”. Anuluj przerywa pobieranie. Po instalacji program uruchamia się ponownie.

Sprawdzanie przy uruchomieniu wyłączysz polem Sprawdzaj nowe wersje przy uruchomieniu programu w Plik → Ustawienia… → Wygląd i język (więcej); polecenie z menu Pomoc działa dalej. Program nie pobiera i nie instaluje niczego bez Twojej zgody. Ustawienia, połączenia i hasła zostają bez zmian.

Uwaga: Aktualizacje działają w wersji zainstalowanej z obrazu. Kopia uruchomiona inaczej odpowie „Aktualizacje działają tylko w wersji zainstalowanej z pakietu”.

Odinstalowanie

1. Zamknij FlyingFiles.

2. Przenieś do Kosza ~/Applications/FlyingFiles.app.

3. Jeśli chcesz usunąć także dane: katalog ~/Library/Application Support/FlyingFiles (ustawienia, połączenia, dziennik, parowania) oraz w aplikacji Dostęp do pęku kluczy wpisy o nazwie FlyingFiles FTP (hasła do serwerów) i FlyingFiles Sync (klucz synchronizacji ustawień).

Windows

Instalacja z Microsoft Store

1. Otwórz stronę FlyingFiles w Microsoft Store albo wyszukaj „FlyingFiles” w aplikacji Microsoft Store.

2. Kliknij Pobierz (albo Zainstaluj).

3. Uruchom FlyingFiles z menu Start.

Pakiet ze Sklepu jest podpisany przez Microsoft, więc Windows nie pokazuje ostrzeżeń SmartScreen.

Aktualizacja

Aktualizacje instaluje Microsoft Store, zwykle automatycznie. Od wersji 1.5.0 program pyta Sklep także sam, przy uruchomieniu, i proponuje instalację, gdy Sklep ma nowszą wersję (wyłączysz to w Plik → Ustawienia… → Wygląd i język). Żeby sprawdzić ręcznie: Pomoc → Sprawdź aktualizacje… w programie (pyta Sklep, pobiera i instaluje nowszą wersję) albo Microsoft Store → Biblioteka → Pobierz aktualizacje.

Od wersji 1.3.0 postęp pobierania i instalacji widać w osobnym oknie z przyciskiem Anuluj, a po zainstalowaniu program pyta, czy uruchomić go ponownie od razu. Tak zamyka program (z zapisem ustawień) i uruchamia nową wersję; Nie — pracujesz dalej, a nowa wersja ruszy przy następnym uruchomieniu.

Odinstalowanie

1. Ustawienia → Aplikacje → Zainstalowane aplikacje (w Windows 10: Aplikacje i funkcje) → FlyingFiles → Odinstaluj.

2. Dane zostają na dysku. Żeby je usunąć: katalog %APPDATA%\FlyingFiles (wklej tę ścieżkę w pasek adresu Eksploratora), katalog %LOCALAPPDATA%\FlyingFiles (parowania w sieci lokalnej) i w Menedżerze poświadczeń → Poświadczenia systemu Windows wpisy kończące się na @FlyingFiles FTP i @FlyingFiles Sync.

Linux: Ubuntu i Debian

Wersja dla Ubuntu i Debiana to paczka .deb dla tych systemów i ich pochodnych — osobno dla zwykłych komputerów (amd64) i dla maszyn ARM (arm64). Na Fedorze użyj paczki .rpm — rozdział niżej.

Pobranie i instalacja

Nie wiesz, której paczki potrzebujesz? Sprawdź poleceniem uname -m: x86_64 to amd64, aarch64 to arm64.

Pobierz paczkę przyciskiem na stronie programu i zainstaluj ją poleceniem apt. Użyj apt, a nie dpkg -i — tylko apt dociągnie brakujące biblioteki:

sudo apt install ./flyingfiles_1.7.4_amd64.deb

Program uruchomisz z menu programów albo poleceniem flyingfiles. Paczkę można też otworzyć w App Center (Ubuntu) lub Discover (KDE) i kliknąć Zainstaluj — przy pierwszej instalacji. Nowszej wersji na starszą App Center na razie nie zainstaluje (dlaczego).

Jeśli chcesz sprawdzić, czy plik doszedł w całości, sumy kontrolne wszystkich paczek leżą pod adresem /flyingfiles/releases/linux/SHA256SUMS:

sha256sum -c SHA256SUMS 2>/dev/null | grep flyingfiles

Skąd „Unknown publisher” i ostrzeżenie o bezpieczeństwie

W Debianie i Ubuntu zaufanie wisi na repozytorium, a nie na pliku. Pakiet z archiwum dystrybucji albo z PPA ma listę podpisaną kluczem GPG, więc system wie, kto go wydał i czy nic się po drodze nie zmieniło. Paczka pobrana ze strony takiego kontekstu nie ma, więc App Center mówi wprost: nie wiem, kto to zbudował. Dokładnie ten sam komunikat zobaczysz przy paczkach Chrome'a, Zooma czy Visual Studio Code pobranych ze stron ich producentów.

Podpisanie samej paczki niczego by nie zmieniło — apt ani App Center domyślnie nie sprawdzają podpisów pojedynczych plików .deb. Komunikat zniknie dopiero wtedy, gdy FlyingFiles dostanie własne repozytorium apt; planujemy je, na razie bez terminu. Do tego czasu tożsamość pliku potwierdza suma kontrolna wyżej.

App Center ma nieaktywny przycisk „Zainstaluj”

Gdy FlyingFiles jest już zainstalowany, App Center pokazuje przy paczce z nowszą wersją wyszarzony przycisk Zainstalowano i nie da się jej zainstalować. To błąd App Center, nie paczki: uznaje plik za zainstalowany, gdy w systemie jest jakakolwiek wersja programu o tej samej nazwie, nawet starsza. Przy pierwszej instalacji przycisk działa.

Twórcy App Center poprawili ten błąd w październiku 2026 (zgłoszenie #2190); poprawka trafi do Ubuntu z jedną z kolejnych aktualizacji App Center. Do tego czasu nową wersję instaluj poleceniem apt, jak w części o aktualizacji:

sudo apt install ./flyingfiles_1.7.4_amd64.deb

Napis Wydawca nieznany obok nazwy programu nie ma z tym związku — to ostrzeżenie opisane wyżej i nie blokuje instalacji.

Komunikat „Download is performed unsandboxed as root”

Pełna treść brzmi: „Download is performed unsandboxed as root as file … couldn't be accessed by user _apt”. To ostrzeżenie, nie błąd — paczka instaluje się poprawnie.

apt pobiera pliki jako nieuprzywilejowany użytkownik _apt, żeby ograniczyć szkody, gdyby serwer podsunął coś złośliwego. Gdy podajesz plik z dysku, próbuje odczytać go tak samo — a od Ubuntu 21.04 katalogi domowe mają prawa 750, więc obcy użytkownik nie wejdzie do ~/Pobrane. apt uprzedza więc, że tym razem robi to jako root. Przy pliku, który sam położyłeś na swoim dysku, nie ma to praktycznego znaczenia; wyskakuje przy każdej paczce .deb instalowanej z katalogu domowego.

Żeby komunikatu nie zobaczyć, zainstaluj paczkę z katalogu czytelnego dla wszystkich:

sudo mv flyingfiles_1.7.4_amd64.deb /tmp/
sudo apt install /tmp/flyingfiles_1.7.4_amd64.deb

Aktualizacja

Nowa wersja nie przyjdzie przez apt upgrade — FlyingFiles nie ma jeszcze repozytorium apt. Program sam pilnuje wydań: przy uruchomieniu (od wersji 1.5.0; da się to wyłączyć w Ustawieniach) i po Pomoc → Sprawdź aktualizacje… pyta stronę o numer najnowszej wersji. Przy nowszej podaje polecenie instalacji z plikiem w katalogu pobierania i z architekturą Twojego komputera, np.:

sudo apt install ~/Pobrane/flyingfiles_1.7.4_amd64.deb

Tak kopiuje to polecenie do schowka i otwiera stronę pobierania: pobierz paczkę i wklej polecenie w terminalu. Wersje przed 1.7.0 tylko proponują otwarcie strony. Nową paczkę instaluje się tak samo jak pierwszą, więc w katalogu, w którym leży, wystarczy:

sudo apt install ./flyingfiles_1.7.4_amd64.deb

Ustawienia, lista połączeń i hasła zostają na miejscu. Aktualizacji nie rób na razie w App Center — przy zainstalowanej starszej wersji ma nieaktywny przycisk (wyjaśnienie).

Odinstalowanie

sudo apt remove flyingfiles

Dane zostają na dysku. Żeby je usunąć, skasuj katalog ~/.config/FlyingFiles, a hasła usuń w programie Hasła i klucze (Seahorse) — wpisy „FlyingFiles FTP” i klucz synchronizacji „FlyingFiles Sync” — albo poleceniami:

secret-tool clear service "FlyingFiles FTP" account "nazwa połączenia"
secret-tool clear service "FlyingFiles Sync" account "fingerprint-key"

Gdzie leżą pliki

Czego na Linuksie nie ma

• Automatycznej aktualizacji — program mówi o nowej wersji, ale paczkę instalujesz sam (patrz wyżej).

• Folderów chmur na pasku dysków. Pasek pokazuje (od wersji 1.5.0) katalog główny / i dyski zamontowane w /media, /run/media i /mnt; dyski zamontowane gdzie indziej otwierasz zwykłą ścieżką.

• Do nagrywania płyt potrzebny jest program xorriso. Paczka go poleca, więc apt zwykle instaluje go razem z FlyingFiles; jeśli go nie ma: sudo apt install xorriso.

• Do konwersji wideo potrzebny jest program ffmpeg. Paczka też go poleca; jeśli go nie ma: sudo apt install ffmpeg.

• Dyski odmontowuje się i formatuje prawym przyciskiem na pasku dysków albo z menu kontekstowego panelu na katalogu dysku w /media/twoja-nazwa — więcej. Formatowanie korzysta z usługi UDisks2, którą paczka instaluje razem z programem.

• Synchronizacja w sieci lokalnej i pliki sparowanych komputerów potrzebują pęku kluczy Secret Service (GNOME Keyring, KWallet) i — przy włączonej zaporze — otwartych portów (sieć lokalna).

• Kosz i polecenie „Otwórz za pomocą” działają przez gio z pakietu libglib2.0-bin; na pulpitach bez gvfs przeniesienie do kosza może się nie udać i program o tym powie.

Linux: Fedora

Wersja dla Fedory to paczka .rpm — osobno dla zwykłych komputerów (x86_64) i dla maszyn ARM (aarch64). Przy instalacji dodaje do systemu repozytorium FlyingFiles na nci.pl, więc kolejne wersje przychodzą same, razem z aktualizacjami systemu.

Pobranie i instalacja

Nie wiesz, której paczki potrzebujesz? Sprawdź poleceniem uname -m — wypisze x86_64 albo aarch64, tak jak w nazwie pliku.

Pobierz paczkę przyciskiem na stronie programu i otwórz ją — Fedora pokaże ją w programie Oprogramowanie, gdzie wystarczy kliknąć Zainstaluj. W terminalu:

sudo dnf install ./flyingfiles-1.7.4-1.x86_64.rpm

Program uruchomisz z przeglądu aplikacji albo poleceniem flyingfiles.

Instalacja prosto z repozytorium

Zamiast pobierać plik, możesz dodać repozytorium i zainstalować program jak każdy inny:

sudo dnf config-manager addrepo --from-repofile=https://nci.pl/flyingfiles/releases/rpm/flyingfiles.repo
sudo dnf install flyingfiles

Przy pierwszej instalacji dnf zapyta o import klucza „NCI FlyingFiles packages <kontakt@nci.pl>”. Sprawdź, czy odcisk się zgadza, i potwierdź:

57F1 A6CE 9CED B653 651B  7C94 C243 D155 0DC9 D00C

Aktualizacja

Nic nie trzeba robić. Nowa wersja pojawi się w Oprogramowaniu → Aktualizacje razem z aktualizacjami systemu, a w terminalu przyniesie ją:

sudo dnf upgrade flyingfiles

Pomoc → Sprawdź aktualizacje… w programie też mówi, że jest nowa wersja, i podaje to polecenie. Ustawienia, lista połączeń i hasła zostają na miejscu.

Każda paczka jest podpisana kluczem wyżej, a dnf sprawdza podpis przed instalacją. Klucz trafia do systemu razem z pierwszą paczką, więc aktualizacje nie pytają o zgodę. Sumy kontrolne paczek leżą pod adresem /flyingfiles/releases/rpm/SHA256SUMS.

Odinstalowanie

sudo dnf remove flyingfiles

Razem z programem znika plik repozytorium /etc/yum.repos.d/flyingfiles.repo. Klucz podpisu zostaje w bazie pakietów — usuniesz go poleceniem sudo rpmkeys --delete 57f1a6ce9cedb653651b7c94c243d1550dc9d00c (Fedora 41 i nowsze) albo sudo rpm -e gpg-pubkey-0dc9d00c (Fedora 40). Dane programu usuwa się tak samo jak w Ubuntu: katalog ustawień i hasła.

Gdzie leżą pliki

Program, polecenie, pozycja w menu i ustawienia — tak samo jak w Ubuntu (tabela wyżej). Do tego:

Pozostałe różnice wersji linuksowej (pasek dysków bez chmur, formatowanie przez UDisks2, sieć lokalna) opisuje rozdział o Ubuntu — poza aktualizacjami, które na Fedorze przychodzą same z repozytorium. Kosz i „Otwórz za pomocą” działają przez gio i gvfs, które są w każdej Fedorze Workstation. Do nagrywania płyt potrzebny jest xorriso — dnf instaluje go razem z paczką, bo paczka go poleca; gdyby go zabrakło: sudo dnf install xorriso. Tak samo z konwersją wideo: paczka poleca ffmpeg-free, a gdyby go zabrakło — sudo dnf install ffmpeg-free (więcej niżej).

FFmpeg do konwersji wideo

Polecenie Konwertuj wideo… korzysta z darmowego programu FFmpeg. Nie jest on dołączony do FlyingFiles i do reszty programu nie jest potrzebny. Gdy go brak, okno Brak programu FFmpeg podaje to samo polecenie co tabela niżej, z przyciskiem Kopiuj polecenie.

Po instalacji kliknij w tym oknie Sprawdź ponownie — nie trzeba zamykać programu. FlyingFiles sam szuka FFmpeg w PATH, w katalogach Homebrew, winget, Chocolatey i Scoop oraz w katalogach systemowych. Jeśli trzymasz FFmpeg gdzie indziej, wskaż go przyciskiem Wskaż program… albo wpisz ścieżkę w Plik → Ustawienia…, w zakładce Podgląd i wideo, w polu Program FFmpeg. Inne sposoby instalacji opisuje strona FFmpeg.

Na Fedorze pakiet ffmpeg-free nie ma koderów x264 i x265 — pełny zestaw daje pakiet ffmpeg z repozytorium RPM Fusion. FlyingFiles proponuje tylko te kodeki, które zainstalowany FFmpeg potrafi zakodować. Więcej w instrukcji: Program FFmpeg.

Sieć lokalna: zgoda systemu i zapora

Parowanie komputerów, synchronizacja ustawień przez sieć lokalną i pliki sparowanych komputerów (od wersji 1.5.0) używają portu UDP 28217 (wykrywanie komputerów) i portów TCP 28217–28220 (szyfrowane połączenia; program bierze pierwszy wolny). Kto nie paruje komputerów, nie musi niczego ustawiać — program nie otwiera wtedy żadnego portu.

Na Linuksie potrzebny jest też pęk kluczy Secret Service (GNOME Keyring, KWallet) z odblokowaną kolekcją — w nim leży klucz, którym program szyfruje zapisane parowania. Bez niego zakładka Synchronizacja wyłącza część sieciową; przenoszenie ustawień plikiem działa dalej.

Po instalacji

• Przy pierwszym uruchomieniu program startuje w języku Twojego systemu — po polsku, po angielsku, po hiszpańsku, po niemiecku albo po francusku; przy każdym innym języku systemu po angielsku. Język zmienisz w każdej chwili w menu Język.

• Oba panele pokazują na początku Twój katalog domowy. Dalej: Pierwsze kroki.

• Ustawienia zapisują się same. Przed pierwszym zapisem program robi jednorazową kopię pliku ustawień settings.toml.bak.0, a przy kolejnych zapisach trzyma pięć poprzednich wersji (settings.toml.bak.1–.bak.5).