Panele i nawigacja

Lista, ikony i miniatury

Nad każdym panelem wybierz Lista lub Ikony. Pliki graficzne mają podgląd, pozostałe pliki i katalogi — symbol. Menu Wielkość ikon udostępnia: Bardzo małe, Małe, Średnie, Duże, Bardzo duże. Zmiana widoku lub wielkości zachowuje zaznaczenie i bieżący katalog.

W Ustawieniach → Panele i pliki wybierz osobno domyślny widok lewego i prawego panelu oraz wielkość ikon. Nad panelem możesz zmieniać widok i rozmiar podczas pracy; rozmiar jest zapamiętywany. Lista zachowuje dotychczasowe kolumny, a siatka pokazuje nazwy pod ikonami.

Poruszanie kursorem

Myszą: pojedyncze kliknięcie ustawia kursor na wierszu (bez zaznaczania), podwójne działa jak Enter. Przeciągnięcie wiersza myszą na katalog albo do drugiego panelu kopiuje albo przenosi pliki, a pasek informacji pod panelem mówi w tym czasie, co się stanie po upuszczeniu — Przeciąganie myszą.

Wchodzenie do katalogów i otwieranie plików

• Enter na katalogu wchodzi do niego.

• Enter na wierszu /.. albo Backspace przechodzi do katalogu nadrzędnego. Kursor ląduje na katalogu, z którego wyszedłeś (można to wyłączyć w Ustawieniach).

• Enter na pliku:

  • archiwum (.zip, .tar.gz, .7z i inne) otwiera w panelu jak katalog — Archiwa;

  • plik na dysku otwiera w programie, który system ma do tego typu (np. PDF w Podglądzie albo w Acrobacie);

  • gdy system nie zna programu do pliku, a także dla pliku na serwerze albo w archiwum, otwiera wbudowany podgląd.

Pole ścieżki

Kliknij pole nad listą, wpisz ścieżkę i naciśnij Enter.

• Na dysku lokalnym działa ~ jako katalog domowy (~/Dokumenty).

• Na serwerze wpisuje się ścieżkę serwera (/var/www).

• W archiwum pole pokazuje nazwa.zip!/katalog; możesz wpisać ścieżkę w tej samej postaci.

• Gdy katalogu nie da się otworzyć, panel zostaje tam, gdzie był, a wpisany tekst w polu — do poprawienia.

Przycisk ze strzałką obok pola rozwija listę ostatnio wpisanych ścieżek. Wybranie pozycji wstawia ją do pola; przejście następuje po Enter. Ścieżki, do których dotarłeś klawiaturą albo myszą, na tę listę nie trafiają.

Historia katalogów

Przycisk z zegarem obok strzałki (Historia katalogów) rozwija listę katalogów, w których panel ostatnio był — najnowszy na górze. Kliknięcie pozycji od razu przenosi tam panel.

• Każdy panel ma własną historię. Panel połączony z serwerem FTP/SFTP pokazuje katalogi z tego serwera, a po powrocie na dysk — znów katalogi lokalne.

• Katalogi na dysku program pamięta także po zamknięciu; katalogu, którego już nie ma, na liście nie będzie.

• Długość listy (od 5 do 100, domyślnie 20) ustawisz w Ustawieniach.

Wskazówka: Stałe miejsca zapisz jako skróty ścieżek — otwierasz je klawiszem F2.

Szybki filtr

Zacznij pisać na liście plików, a panel od razu — bez Enter — pokaże tylko te nazwy, które zawierają wpisany tekst. Każda kolejna litera zawęża listę, a w lewym dolnym rogu panelu widać okienko Filtr: z wpisanym tekstem.

• Backspace kasuje ostatnią literę, Esc zdejmuje filtr. Wejście do innego katalogu też go zdejmuje.

• Strzałki, Enter, zaznaczanie i klawisze F działają przez cały czas jak zwykle.

• Kopiowanie, przenoszenie i usuwanie dotyczą tego, co widać na liście. Zaznaczenie schowane przez filtr wraca po jego zdjęciu.

• Spacja, *, + i - nadal zaznaczają i do filtra nie trafiają. Filtr szuka zwykłego fragmentu nazwy, bez masek w rodzaju *.txt.

Dyski i woluminy

Przyciski po lewej stronie paska nad panelami otwierają dysk w aktywnym panelu.

• macOS: pierwszy przycisk to dysk startowy (/, np. Macintosh HD), dalej woluminy z /Volumes: dyski zewnętrzne, pendrive’y, obrazy dysków i zamontowane udziały sieciowe.

• Windows: wszystkie litery dysków (C:, D:…), także dyski sieciowe.

• Linux (od wersji 1.5.0): pierwszy przycisk to katalog główny /, dalej dyski zamontowane w /media, /run/media i /mnt — zwykle pendrive’y, dyski zewnętrzne i karty pamięci. Do wersji 1.4.0 pasek był pusty.

Na macOS i Windows za dyskami stoją przyciski chmur zainstalowanych na komputerze: iCloud Drive, Google Drive, OneDrive i Dropbox, z ikoną chmury i nazwą dostawcy. To zwykłe katalogi synchronizowane przez system; pliki trzymane tylko w chmurze ściągają się, gdy je kopiujesz albo otwierasz.

Na końcu paska stoją sparowane komputery, jeśli jakieś są. Gdy przyciski nie mieszczą się w oknie, pasek przewija się w poziomie.

Lista odświeża się co kilka sekund, więc podłączony pendrive pojawia się sam. Podpowiedź przycisku pokazuje nazwę, ścieżkę i wolne miejsce.

Wysuwanie i odmontowywanie

Kliknij przycisk dysku prawym przyciskiem myszy. Menu pokazuje to, na co system pozwala przy tym dysku:

Na pendrivie, dysku zewnętrznym i karcie pamięci menu ma też Formatuj wolumin… — formatowanie. Dysk wewnętrzny, chmury i sparowane komputery takiego menu nie mają. Te same pozycje są w menu kontekstowym panelu na punkcie montowania — np. na katalogu dysku w /Volumes na macOS albo w /media/twoja-nazwa na Linuksie — i na pustym miejscu listy w głównym katalogu dysku.

Panel, który stał na odłączanym dysku, najpierw przechodzi piętro wyżej (na Windows — do katalogu domowego). Potem tytuł okna mówi „Wysunięto: …” albo „Odmontowano: …”, a pasek dysków i oba panele się odświeżają. Gdy system odmówi (np. plik z tego dysku jest otwarty w innym programie), okno Nie udało się odłączyć dysku podaje powód.

Formatowanie pendrive’a, dysku zewnętrznego albo karty pamięci

Od wersji 1.5.0, na macOS, Windows i Linuksie.

1. Kliknij prawym przyciskiem przycisk dysku na pasku dysków (albo jego punkt montowania w panelu) i wybierz Formatuj wolumin….

2. Okno Formatuj wolumin podaje nazwę i ścieżkę woluminu i ostrzega: „Formatowanie usunie wszystkie dane z woluminu „…”. Pozostałe partycje nie zostaną zmienione.”

3. Wybierz System plików — lista ma tylko te, które system potrafi utworzyć na tym woluminie — i wpisz nazwę w polu Nazwa woluminu. Gdy system pozwala wybrać rozmiar bloku, jest też pole Wielkość jednostki alokacji (domyślnie Automatyczna).

4. Kliknij Formatuj. Program pyta jeszcze raz w oknie Potwierdź formatowanie; domyślny przycisk to Anuluj.

5. Panele, które pokazywały ten wolumin, najpierw z niego wychodzą. Okno postępu pokazuje kolejne kroki, a na końcu wynik; tytuł okna mówi „Sformatowano: …”.

Uwaga: Formatowanie bezpowrotnie usuwa wszystkie dane z woluminu. Program formatuje tylko wybrany wolumin (partycję) — pozostałe partycje dysku zostają bez zmian. Pozycji nie ma przy dysku startowym, udziale sieciowym, płycie, obrazie dysku, nośniku tylko do odczytu ani nośniku bez tablicy partycji (system plików na całym urządzeniu); na macOS także przy zaszyfrowanym woluminie APFS.

• macOS: formatuje narzędzie systemowe diskutil; rozmiar bloku dobiera system. Na dysku z APFS program wymazuje tylko wybrany wolumin, a pozostałe woluminy w tym samym kontenerze zostają — dlatego dla woluminu APFS lista proponuje tylko APFS w tej samej odmianie.

• Windows: formatuje system (Format-Volume); Windows poprosi o zgodę w oknie Kontroli konta użytkownika. Rozmiary jednostki alokacji podaje system dla wybranego systemu plików.

• Linux: formatuje usługa UDisks2 (paczki FlyingFiles ją instalują); system może poprosić o hasło. Dla ext2, ext3 i ext4 można wybrać blok 1024, 2048 albo 4096 B, gdy UDisks2 ma wersję 2.10 lub nowszą.

Anuluj w oknie postępu działa, dopóki system nie zaczął zapisu. Potem program czeka na koniec formatowania i podaje rzeczywisty wynik. Gdy anulowanie zdążyło przed zapisem, okno mówi „Formatowanie przerwano. Sprawdź stan woluminu przed ponownym użyciem.” — na Linuksie wolumin może wtedy zostać odmontowany.

Sparowane komputery

Od wersji 1.5.0 komputer sparowany z tym ma na końcu paska dysków przycisk z ikoną monitora i swoją nazwą (długą nazwę skraca, pełną pokazuje podpowiedź). Kliknięcie pokazuje w aktywnym panelu jego dyski, a dalej pracujesz na nich jak na dysku lokalnym — kopiujesz, przenosisz, podglądasz i edytujesz pliki. Tamten komputer musi mieć uruchomiony FlyingFiles i włączone udostępnianie plików (Pliki sparowanego komputera). Przycisk dysku lokalnego albo katalogu domowego wraca do plików tego komputera. Przyciski komputerów schowasz polem Pokaż sparowane komputery na pasku dysków w Ustawieniach → Synchronizacja.

Szybkie miejsca

Przyciski po prawej stronie paska mają same ikony; nazwę pokazuje podpowiedź. Działają na aktywnym panelu:

Przejście do dysku, katalogu domowego albo skrótu zamyka archiwum otwarte w panelu (z zapisem zmian) i rozłącza serwer, jeśli panel był z nim połączony.

Sortowanie i kolumny

Pionowy pasek przewijania pozostaje przy prawej krawędzi panelu także wtedy, gdy szerokie kolumny wymagają przewijania w poziomie. Dotyczy plików oraz list zapisanych serwerów i terminali.

• Kliknij nagłówek kolumny, żeby sortować po niej; ponowne kliknięcie odwraca kolejność.

• Przy sortowaniu rosnącym katalogi są przed plikami. Przy malejącym kolejność odwraca się w całości, więc pliki są na górze.

• Brak daty traktowany jest jak data najstarsza.

• Szerokość kolumny zmienisz, przeciągając prawą krawędź nagłówka; podział okna między panelami — przeciągając granicę. Program zapamiętuje jedno i drugie.

• Domyślne sortowanie każdego panelu ustawisz w Ustawieniach.

Kolumna Rozmiar pokazuje bajty (334561 B); w Ustawieniach możesz wybrać kilobajty, megabajty albo gigabajty. Data ma postać RRRR-MM-DD GG:MM. Uprawnienia to zapis rwxr-xr-x; na Windows są odwzorowane z atrybutów pliku (np. rw-rw-rw-, dla pliku tylko do odczytu r--r--r--).

Pierwszy wiersz: podsumowanie katalogu

Pierwszy wiersz listy mówi, co jest w otwartym katalogu: po prawej stronie stoi zajęte miejsce (pod kolumną Rozmiar) oraz liczba plików i katalogów (pod kolumną Data modyfikacji), np. „292.97 KB · 24 pliki, 7 katalogów”.

• W zwykłym katalogu to wiersz /.. — Enter na nim nadal przechodzi piętro wyżej.

• W katalogu głównym, gdzie nie ma dokąd wyjść, ten sam wiersz stoi na górze listy ze znakiem / i jest samym podsumowaniem.

• Wiersza nie da się zaznaczyć. Szybki filtr go nie zmienia — podsumowanie opisuje katalog, a nie to, co akurat widać.

• Domyślnie liczy się tylko to, co leży wprost w katalogu. Sumowanie razem z podkatalogami włączysz w Ustawieniach osobno dla dysku lokalnego, dysków sieciowych i FTP/SFTP. Liczy się ono w tle; do końca liczenia widać sumę wstępną z wielokropkiem.

• Jednostkę podsumowania (domyślnie megabajty) wybiera się niezależnie od jednostki kolumny Rozmiar.

Pliki ukryte

Widok → Pokaż ukryte pliki włącza i wyłącza pliki ukryte w obu panelach. Ukryte są pliki, których nazwa zaczyna się kropką, a na Windows także pliki z atrybutem „ukryty”.

Uwaga: Ustawienie dotyczy tylko tego, co widać. Kopiowanie, przenoszenie i usuwanie katalogu zawsze obejmuje także ukryte pliki w środku, a wyszukiwanie i statystyki je widzą.

Odświeżanie

• Cmd+R / Ctrl+R albo Widok → Odśwież odświeża oba panele. Kursor zostaje na tym samym pliku, a zaznaczenie znika.

• Przy wejściu do katalogu program domyślnie czyta go na nowo; dla dysku i dla serwerów można to osobno wyłączyć w Ustawieniach — wtedy powrót do odwiedzonego katalogu jest natychmiastowy, ale może pokazywać stan sprzed chwili.

• Po własnych operacjach (kopiowanie, usuwanie, zapis w edytorze) program odświeża panele sam. Po kopiowaniu i przenoszeniu odświeża się panel docelowy (drugi panel albo ten, w którym upuściłeś przeciągnięte pliki) i każdy panel, który pokazuje ten sam katalog, a po przenoszeniu także panel źródłowy i każdy panel z katalogiem, z którego pliki wyszły.

• Po przeciągnięciu plików do Findera, Eksploratora albo innego programu panele z plikami na dysku odświeżają się same: od razu, po chwili i jeszcze przez minutę za każdym razem, gdy wskaźnik wraca nad okno FlyingFiles.

• Gdy wracasz do FlyingFiles z innego programu, panele z plikami na dysku odświeżają się same, z zachowanym zaznaczeniem i kursorem.

Uwaga: Panele FTP/SFTP i archiwa nie odświeżają się same, a zmian zrobionych przez inny program, gdy okno FlyingFiles jest aktywne, panel nie śledzi — wtedy odśwież go skrótem.

Zawartość panelu: pliki, serwery albo terminale

Panel może zamiast plików pokazać listę zapisanych serwerów FTP/SFTP albo terminali SSH/Telnet.

Skróty i menu zmieniają aktywny panel. Przycisk z ikoną przed polem ścieżki otwiera to samo menu dla swojego panelu.

Na liście:

• kolumny to Nazwa, Protokół, Adres i Użytkownik, a w miejscu pola ścieżki stoi nazwa listy;

• Enter albo podwójne kliknięcie na serwerze łączy w tym panelu i pokazuje pliki serwera; na terminalu otwiera okno terminala systemu, a panel zostaje na liście;

• F3 pokazuje informacje o pozycji (protokół, adres, użytkownik, katalog początkowy albo polecenie terminala) w tym samym oknie co statystyki pliku;

• F4 edytuje, Shift+F4 dodaje, F8 usuwa pozycję (z pytaniem);

• kliknięcie nagłówka kolumny sortuje listę, drugie odwraca kolejność, a trzecie przywraca kolejność dodawania; wybór zostaje zapamiętany osobno dla każdego panelu;

• menu kontekstowe ma Połącz albo Otwórz terminal, Edytuj…, Usuń…, Nowe połączenie… albo Nowy terminal…, Nowa kategoria… i Pokaż pliki;

• pusta lista podpowiada: „Brak zapisanych serwerów — Shift+F4 dodaje serwer, F7 kategorię”.

Kategorie

Gdy serwerów albo terminali robi się dużo, można je poukładać w kategorie — działają jak katalogi na liście.

• F7 zakłada kategorię (nazwa musi być niepowtarzalna), F4 na kategorii zmienia jej nazwę, a F8 usuwa ją po potwierdzeniu — pozycje z niej wracają na główną listę.

• Enter wchodzi do kategorii, a Backspace albo wiersz „..” wraca na główną listę.

• Pozycję przenosi się do kategorii polem Kategoria w oknie edycji (F4) albo przeciągnięciem myszą na kategorię; przeciągnięcie na „..” zwraca ją na główną listę.

• Shift+F4 w otwartej kategorii dodaje nową pozycję od razu do niej.

• Kategorie są zawsze na górze listy, niezależnie od sortowania.

Operacje na plikach (podgląd, kopiowanie, upuszczanie przeciąganych plików, wyszukiwanie, kompresja…) nie działają w panelu z listą. Jeśli drugi panel pokazuje listę, F5, F6, Porównaj katalogi, Wyszukaj zmiany → Kopiuj i synchronizacja z drugim panelem pokażą ostrzeżenie „Drugi panel nie pokazuje plików” ze skrótem powrotu do plików.

Katalog, kursor i zaznaczenie panelu czekają schowane pod listą. Przejście do dysku, katalogu domowego, skrótu ścieżki albo połączenie z menu FTP/SFTP przywraca pliki. Program zawsze startuje z plikami w obu panelach.

Miejsce na dysku

Pod paskiem informacji jest wiersz z paskiem zajętości i tekstem, np. „Zajęte 375.0 GB z 500.0 GB (75%) · wolne 125.0 GB”, dla dysku, na którym leży bieżący katalog panelu.

• Od 90 % zajętości pasek jest czerwony.

• „Zajęte” to pojemność minus miejsce wolne dla Ciebie — tak liczy Finder i Eksplorator.

• Wiersz jest dla dysków komputera, zamontowanych udziałów sieciowych i ścieżek sieciowych Windows (\\serwer\udział). Nie ma go dla serwerów FTP/SFTP i archiwów.

• Wartość odświeża się po każdym wejściu do katalogu, po kopiowaniu i co 10 sekund.

• macOS pokazuje obok wolnego miejsca także to do odzyskania — „wolne 101.4 GB (+139.0 GB do odzyskania)” — czyli migawki Time Machine, pamięci podręczne i pliki iCloud, które system usunie sam, gdy zabraknie miejsca. Tak samo liczą Finder i Ustawienia systemowe.

• Jednostki liczy się po 1024 albo po 1000 — do wyboru w Ustawieniach, w zakładce Rozmiary i podsumowanie (Ustawienia).

W katalogu oznaczonym jako wzorzec płyty i w jego podkatalogach pod tym wierszem stoi drugi: ile miejsca na wybranej płycie zajmuje już zawartość katalogu, np. „BD-R 25 GB: 18.2 GB z 23.3 GB (78%) · wolne 5.1 GB”. Przy przepełnieniu jego pasek jest czerwony.

Komunikaty w tytule okna

Krótkie potwierdzenia („Utworzono katalog: Nowy”, „Połączono z SFTP: …”) pojawiają się w tytule okna i znikają po kilku sekundach. Błędy, które wymagają uwagi, pokazują się w osobnym oknie.