Konwersja wideo

FlyingFiles zmienia rozdzielczość, jakość, kodek i format nagrań wideo, a z filmu potrafi wyciągnąć sam dźwięk. Konwertuje jeden plik albo wiele naraz, z tymi samymi ustawieniami. Pracę wykonuje darmowy program FFmpeg zainstalowany w systemie. Oryginały zostają bez zmian, a istniejące pliki nigdy nie są nadpisywane.

Konwersja krok po kroku

Filmem jest dla programu plik o rozszerzeniu wideo, np. .mp4, .mov, .m4v, .mkv, .webm, .avi, .wmv, .flv, .mpg, .mpeg, .ts, .mts, .m2ts, .vob, .3gp albo .ogv.

1. W panelu zaznacz pliki wideo albo ustaw kursor na jednym filmie.

2. Kliknij prawym przyciskiem myszy i wybierz Konwertuj wideo… albo wybierz Funkcje → Konwertuj wideo….

3. Jeśli w systemie nie ma FFmpeg, otworzy się okno Brak programu FFmpeg. Zainstaluj go i kliknij Sprawdź ponownie — okno konwersji otworzy się samo.

4. Okno Konwertuj wideo najpierw sprawdza plik i FFmpeg („Sprawdzanie pliku i FFmpeg…”). Potem wiersz Źródło pokazuje, co jest w nagraniu, np. „film.mov — 1920×1080, 29.97 kl./s, H.264, dźwięk AAC, 3:12, 12.3 Mb/s”.

5. Wybierz Ustawienia gotowe albo ustaw pola po kolei (opis pól). Na dole okna widać nazwę pliku wynikowego.

6. Kliknij Konwertuj (Enter). Anuluj (Esc) zamyka okno bez konwersji.

Menu kontekstowe ma pozycję Konwertuj wideo… tylko wtedy, gdy kliknięty plik — albo każdy zaznaczony — jest filmem. Z menu Funkcje program bierze z zaznaczenia same filmy, a pozostałe pliki pomija. Pozycja nie ma skrótu klawiszowego; możesz go nadać w oknie Skróty klawiaturowe.

Przycisk Konwertuj działa dopiero po sprawdzeniu pliku i FFmpeg. Gdy wybranych ustawień nie da się użyć, nad przyciskami stoi pogrubiony powód, np. „Nagranie nie ma ścieżki dźwiękowej.”, a przycisk jest nieaktywny (lista komunikatów).

Przy kilku plikach tytuł okna podaje ich liczbę, np. „Konwertuj wideo — 3 pliki”, a wiersz Źródło opisuje pierwszy z nich. Wszystkie pliki dostają te same ustawienia, ale program stosuje je do każdego osobno: nie powiększa nagrania mniejszego niż wybrana rozdzielczość, a przy Kopiuj bez zmian koduje dźwięk tylko w tych plikach, w których nie da się go skopiować.

Postęp i przerwanie

Po kliknięciu Konwertuj otwiera się okno Konwersja wideo. Pliki idą po kolei, jeden po drugim. Okno pokazuje:

• bieżący plik, np. „Plik 2 z 3: film.mov”, i nazwę pliku wynikowego („Zapis do: …”);

• miejsce w nagraniu, procent i prędkość względem czasu odtwarzania, np. „1:05 z 3:12 (33%), prędkość 2.4×”;

• czas od początku i przybliżony czas do końca;

• pasek postępu całej kolejki, liczony według długości nagrań.

Gdy długości nagrania nie da się odczytać, okno pokazuje tylko, ile już przetworzono, i prędkość — bez procentu i czasu do końca, a pasek tylko sygnalizuje, że praca trwa.

Anuluj albo Esc przerywa konwersję. Program zatrzymuje FFmpeg i usuwa niedokończony plik. Pliki skończone wcześniej zostają, a w tytule okna pojawia się komunikat „Anulowano konwersję wideo.”

Wyodrębnianie dźwięku z MP4

Od 1.6.0 kliknij MP4 prawym przyciskiem i wybierz Wyodrębnij dźwięk…. Przy zaznaczeniu wszystkie wybrane pliki muszą być MP4. Polecenie bierze pierwszą ścieżkę dźwiękową i działa tylko na dysku lokalnym; plik z serwera lub archiwum skopiuj najpierw na dysk.

1. Wybierz MP3 albo Oryginalny kodek (bez kodowania).

2. Dla MP3 ustaw przepływność 64–320 kb/s (domyślnie 192), próbkowanie Automatyczne, 32, 44,1 lub 48 kHz oraz Stereo (domyślnie) lub Mono.

3. Wybierz zapis obok oryginału albo w lokalnym katalogu drugiego panelu i kliknij Wyodrębnij.

Oryginalny kodek kopiuje dźwięk bez utraty jakości: AAC/ALAC → M4A, MP3 → MP3, AC-3/E-AC-3 → AC3/EAC3, Opus → Opus, Vorbis → Ogg, FLAC → FLAC; pozostałe → MKA. Każdy plik dostaje odpowiedni kontener. Potrzebny jest osobno instalowany FFmpeg, a do rozpoznania oryginalnego kodeka także działający ffprobe; MP3 wymaga kodera libmp3lame. Brak ścieżki dźwiękowej blokuje start.

Pliki są przetwarzane po kolei z postępem i przyciskiem Anuluj. Oryginał zostaje nietknięty; przy kolizji wynik dostaje numer, np. film (2).mp3. Niedokończony wynik po anulowaniu lub błędzie jest usuwany.

Ustawienia konwersji

Ustawienia gotowe wybierają rozdzielczość. Na początek program ustawia 1080p (Full HD), a gdy krótszy bok nagrania ma mniej niż 1080 pikseli — 720p (HD), a poniżej 720 pikseli — 480p. Zmiana rozdzielczości ręcznie przestawia listę na pasujące ustawienie albo na Własne. Tylko dźwięk zamienia listę formatów na M4A i MP3 i wyłącza pola obrazu.

Rozdzielczość to krótszy bok obrazu: 1080p oznacza wysokość 1080 pikseli w filmie poziomym i szerokość 1080 pikseli w pionowym. Proporcje obrazu zostają, a mniejsze nagranie nie jest powiększane — film 720p przy ustawieniu 1080p zostaje w 720p. Oryginalna podaje w nawiasie rozmiar źródła.

Kodek wideo. Lista pokazuje tylko kodeki, które pasują do wybranego formatu i które zainstalowany FFmpeg potrafi zakodować. Pod listą widać, którego kodera FFmpeg program użyje, np. „Koder FFmpeg: libx264”.

• H.264 odtworzy prawie każde urządzenie i program.

• HEVC daje mniejszy plik przy podobnej jakości, ale nie każde urządzenie go odtworzy.

• AV1 daje najmniejsze pliki, ale koduje się najwolniej. VP9 i AV1 to jedyne kodeki formatu WebM.

• Bez zmian przepisuje obraz bez kodowania: trwa to chwilę, a jakość się nie zmienia. Pola Rozdzielczość, Jakość i Klatki/s są wtedy nieaktywne. Przepakować da się tylko obraz, który pasuje do nowego formatu; MKV przyjmuje każdy.

Pod kodekiem pojawia się pole Kodowanie sprzętowe (szybsze, plik zwykle większy), gdy komputer ma działający koder sprzętowy dla tego kodeka: na Macu VideoToolbox, z kartą NVIDIA — NVENC, z procesorem Intel — Quick Sync, z kartą AMD — AMF. Program sprawdza to próbnym zakodowaniem jednej klatki, więc pola nie ma, gdy sprzęt nie działa, nawet jeśli FFmpeg zna taki koder.

Jakość ma dwa tryby:

• Stała jakość — suwak od 0 do 100% co 5, domyślnie 60%. Więcej to lepszy obraz i większy plik. Obok suwaka program podaje, co to znaczy dla kodera, np. „60% (CRF 23)” dla H.264 albo „60% (q 66)” przy kodowaniu sprzętowym na Macu. Koder bez trybu stałej jakości dostaje przepływność wyliczoną z rozmiaru obrazu, liczby klatek i suwaka — obok suwaka stoi wtedy np. „60% (ok. … kb/s)”.

• Przepływność — ile kilobitów na sekundę dostaje obraz, od 100 do 200 000 kb/s. Program proponuje wartość dla wybranego kodeka, rozdzielczości i liczby klatek, dopóki nie wpiszesz własnej. Gdy długość nagrania jest znana, pod polem widać „Szacowany rozmiar pliku: ok. …”, a przy kilku plikach „Szacowany rozmiar pierwszego pliku: ok. …”.

Klatki/s można tylko obniżyć: nagranie, które ma tyle klatek na sekundę albo mniej, zostaje przy swojej liczbie. Oryginalne podaje w nawiasie wartość źródła.

Dźwięk jest domyślnie kopiowany bez zmian, czyli bez utraty jakości. Gdy kodek dźwięku nie pasuje do formatu, okno mówi, jak zostanie zapisany, np. „Dźwięku PCM nie da się zapisać w tym formacie bez kodowania — zostanie zapisany jako AAC 192 kb/s.” Zastępczo program koduje AAC 192 kb/s, w WebM — Opus 128 kb/s, a w MP3 — MP3 192 kb/s. Bez dźwięku jest dostępne w formatach z obrazem.

Zapisz decyduje, gdzie powstaną pliki: Obok oryginału albo W katalogu drugiego panelu: …. Druga pozycja jest na liście, gdy drugi panel pokazuje katalog na dysku komputera.

Formaty i kodeki

W każdym formacie z obrazem jest też Bez zmian, a w każdym formacie — Kopiuj bez zmian dla dźwięku. Innych połączeń okno nie proponuje, np. AV1 w MOV albo H.264 w WebM.

Pliki wynikowe

Nazwa pliku wynikowego to nazwa oryginału bez rozszerzenia, spacja, rozdzielczość wyniku i rozszerzenie nowego formatu:

• wakacje.mov przy ustawieniu 720p i formacie MP4 → wakacje 720p.mp4;

• rozdzielczość w nazwie to ta, którą plik naprawdę ma: nagranie 480p przy ustawieniu 720p daje wakacje 480p.mp4;

• rozdzielczość oryginalna, Bez zmian i sam dźwięk nie dodają dopisku: wakacje.mkv, wakacje.m4a.

Przed startem okno pokazuje nazwę na dole: „Plik wynikowy: wakacje 720p.mp4”, a przy kilku plikach „Pliki wynikowe: wakacje 720p.mp4 i kolejne”.

Istniejące pliki nigdy nie są nadpisywane — także oryginał. Gdy nazwa jest zajęta, program dodaje numer: wakacje 720p (2).mp4, potem (3) i tak dalej. Pierwszy wolny numer wybiera tuż przed konwersją każdego pliku. Przepakowanie film.mp4 do MP4 daje więc film (2).mp4. FFmpeg też dostaje polecenie, żeby niczego nie nadpisywał: jeśli plik o tej nazwie powstanie, zanim FFmpeg zacznie zapis, konwersja kończy się błędem, a tamten plik zostaje nietknięty.

Po konwersji panele, które pokazują katalog wyników, się odświeżają. Gdy wyniki leżą obok oryginałów, kursor staje na nowym pliku (przy kilku — na ostatnim). W tytule okna pojawia się komunikat „Przekonwertowano: wakacje 720p.mp4” albo „Przekonwertowano pliki wideo: 3”.

Gdy FFmpeg nie przekonwertuje pliku, komunikat Konwersja wideo podaje nazwę pliku i ostatnie linie komunikatów FFmpeg. Niedokończony plik jest usuwany. Kolejka zatrzymuje się na tym pliku: wcześniejsze wyniki zostają, a następnych plików program już nie konwertuje.

Program FFmpeg

Konwersję wykonuje darmowy program FFmpeg. FlyingFiles go nie zawiera — korzysta z FFmpeg zainstalowanego w systemie. Wystarczy zainstalować go raz; FlyingFiles znajdzie go sam.

Polecenia dla systemu, na którym pracujesz, pokazuje też okno Brak programu FFmpeg. Otwiera się ono po wybraniu Konwertuj wideo…, gdy w systemie nie ma FFmpeg. Przy każdym poleceniu jest przycisk Kopiuj polecenie, a niżej, pod napisem „Inne sposoby instalacji:”, odnośnik do ffmpeg.org/download.html (na macOS także do brew.sh). Po instalacji kliknij Sprawdź ponownie — nie trzeba zamykać FlyingFiles. Gdy program znajdzie FFmpeg, od razu otwiera okno konwersji.

Wskaż program… pozwala wybrać plik ffmpeg (na Windows ffmpeg.exe) samemu, np. gdy leży w nietypowym katalogu. Program sprawdza, czy to naprawdę FFmpeg, i zapisuje ścieżkę w Ustawieniach.

Pakiet ffmpeg-free z Fedory nie ma koderów x264 i x265 (H.264 i HEVC). Okno konwersji pokazuje tylko kodeki, które zainstalowany FFmpeg potrafi zakodować; pełny FFmpeg (pakiet ffmpeg) jest w repozytorium RPM Fusion.

Linux: Paczka .deb FlyingFiles poleca pakiet ffmpeg, a paczka .rpm — ffmpeg-free, więc FFmpeg zwykle instaluje się razem z programem.

Program szuka FFmpeg po kolei:

1. W polu Program FFmpeg w Plik → Ustawienia… → Podgląd i wideo: pełna ścieżka do programu albo katalog, w którym leży. Puste pole (domyślnie) albo ścieżka, pod którą nie ma programu, oznacza szukanie automatyczne.

2. W katalogach ze zmiennej PATH.

3. W typowych katalogach instalacji:

   • macOS: /opt/homebrew/bin i /usr/local/bin (Homebrew), /opt/local/bin (MacPorts);

   • Windows: katalogi winget, C:\ProgramData\chocolatey\bin (Chocolatey), scoop\shims w katalogu użytkownika (Scoop) i C:\ffmpeg\bin;

   • Linux: /usr/bin, /usr/local/bin i /snap/bin.

Dzięki katalogom z punktu 3 program znajduje FFmpeg także wtedy, gdy nie widzi go w PATH: na macOS po uruchomieniu z Findera, a na Windows zaraz po instalacji przez winget, bez ponownego uruchamiania FlyingFiles.

Razem z FFmpeg instaluje się ffprobe, z którego program czyta opis nagrania: rozdzielczość, klatki, kodeki i długość. Szuka go obok ffmpeg, a potem w PATH i w tych samych typowych katalogach. Bez ffprobe konwersja działa, ale okno wie o nagraniu mniej — z plików MP4 i MOV odczyta tylko długość i rozdzielczość.

Ograniczenia

• Tylko pliki na dysku komputera. Filmów z serwera FTP/SFTP i z wnętrza archiwum program nie konwertuje — skopiuj je najpierw na dysk (F5).

• Jedna ścieżka obrazu i jedna ścieżka dźwięku. Do wyniku trafia pierwsza ścieżka obrazu (bez okładki) i pierwsza ścieżka dźwięku. Kolejne ścieżki dźwiękowe, np. inne wersje językowe, i napisy do pliku wynikowego nie przechodzą.

• Rozdzielczość i klatki tylko w dół. Program nie powiększa obrazu i nie dodaje klatek.

• Pliki po kolei. Błąd przy jednym pliku zatrzymuje kolejkę.

• Czas pracy zależy od komputera, kodeka i rozdzielczości. AV1 koduje się najwolniej, a Bez zmian trwa chwilę.

Gdy coś nie działa